1. [MDA2] astrucământ sn [At: CDDE / Pl: ~uri / E: astruca + -ământ] (Ban) 1 Acoperiș. 2 Acoperământ.
2. [CADE] ❍ASTRUCĂMÎNT (pl. -minte) sn. Băn. = ASTRUCUȘ [astruca].
3. [Scriban] astrucămînt n., pl. inte. Serbia. Ban. Acoperemînt.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL