1. [MDA2] baistruc, ~ă [At: ALRM I/II h. 292 / V: bă~ sm / Pl: ~uci, ~uce / E: ucr байструк] 1-2 smf (Îrg; șîc Copil-de-~) Bastard. 3 sm (Reg) Sperietoare (de ciori).
2. [Scriban] baĭstrúc, -ă s. (rus. baĭstrúk, -ĭúk, d. pol. bastrak, baster, care vine d. germ. bastard, dial. -ert, bastard). Est. Bastard.
3. [MDA2] băistruc, ~ă smf vz baistruc
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL