1. [DEX '09] VORBAR, -Ă, vorbari, -e, adj. 1. (Reg.) Vorbăreț. 2. (Înv.) Dicționar. – Vorbă + suf. -ar.
2. [MDA2] vorbar, ~ă a [At: DL / Pl: ~i, ~e / E: vorbi + -ar] (Reg) Vorbăreț (1).
3. [DEXI] vorbar, -ă adj., s.n. 1 adj. (reg.) Vorbăreț. 2 s.n. (înv.) Dicționar. • pl. -i, -e. /vorbă + -ar.
4. [DEX '98] VORBAR, -Ă, vorbari, -e, adj. 1. (Reg.) Vorbăreț. 2. (Învechit) Dicționar. – Vorbă + suf. -ar.
5. [DLRLC] VORBAR, -Ă, vorbari, -e, adj. (Regional) Vorbăreț. Ne-a ales pe noi... Cu caii fugari, Din gură vorbari. ȘEZ. III 41.
6. [DOOM 3] vorbar (reg.) adj. m., pl. vorbari; f. vorbară, pl. vorbare
7. [DOOM 2] vorbar (reg.) adj. m., pl. vorbari; f. vorbară, pl. vorbare
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL