1. [DEX '09] VIERMUȘ, viermuși, s. m. (Rar) Viermușor. – Vierme + suf. -uș.
2. [MDA2] viermuș sm [At: MAN. SĂNĂT. 214/17 / Pl: ~i / E: vierme + -uș] 1-4 (Șhp) Viermișor (1-4). 5 (Pop; spc; lpl) Oxiuri. 6 (Rar; fig) Virgulă. 7 (Reg; pan) Comedon. 8 (Olt) Larva albinei (Apis mellifica). 9-10 (Reg) Larva viespii (4-5) (Cynips quercus și Diplolepis rosae). 11 (Olt) Gândac (1). 12 (Ent; reg; șîc ~-de-băligar) Băligar (Geotrupes stercorarius). 13 (Ent; reg) Licurici (Lampyris noctiluca). 14 (Ent; reg) Câinele-babei (Oniscus murarius).
3. [DEXI] viermuș s.m. Viermișor. • pl. -i. /vierme + -uș.
4. [DLRLC] VIERMUȘ, viermuși, s. m. (Rar) Viermușor. Se apucă să crească gîndaci-de-mătase... Nestîrpite însă bine, furnicile se întoarseră și viermușii mureau pe capete. MACEDONSKI, O. III 57.
5. [DOOM 3] viermuș (rar, fam.) (desp. vier-) s. m., pl. viermuși
6. [DOOM 2] viermuș (rar) (vier-) s. m., pl. viermuși
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL