1. [Scriban] tărtácă f., pl. e și ăcĭ (din Tătarcă, fiindcă e originară din Tataria). Ml. Dovleac cu feliile dungate. Btș. (supt forma tătarcă). Tivdă (lagenaria vulgaris).
2. [DAR] tărtacă, tărtace, s.f. (reg.) dovleac.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL