1. [MDA2] tăbăcăreasă sf [At: COSTINESCU / Pl: ~ese / E: tăbăcar1 + -easă] (Înv) 1-2 Soție de tăbăcar1 (1-2) Si: (îvr) tăbăcăriță (1-2).
2. [Scriban] tăbăcár m. (d. tabac 1. D. rom. vine sîrb. tabakar). Sud. Acela care tăbăcește (tabac, dubălar). – Fem. -ăreásă, în est și -ăríță.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL