1. [MDA2] turment sn [At: HELIADE, O. I, 295 / V: (înv) ~ă sf / Pl: ~e / E: fr tourment] (Liv) Tortură (fizică sau morală) Si: chin, suferință.
2. [DN] TURMENT s.n. (Liv.) Chin, zbucium; durere cumplită. [< fr. tourment].
3. [MDN '00] TURMENT s. n. chin, zbucium; durere cumplită. (< fr. tourment, lat. tourmentum)
4. [MDA2] turmentă sf vz turment
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL