1. [DEX '09] TAHEOMETRU, taheometre, s. n. Tahimetru. [Pr.: -he-o-. – Var.: (înv.) tahiometru s. n.] – Din fr. tachéomètre.
2. [MDA2] taheometru sn [At: COSTINESCU / P: ~he-o~ / V: (înv) ~hio~ / Pl: ~re / E: fr tachéomètre] 1 (Înv) Tahometru (1). 2 Tahimetru (2).
3. [DEX '98] TAHEOMETRU, taheometre, s. n. Tahimetru. [Pr.: -he-o-. – Var.: (înv.) tahiometru s. n.] – Din fr. tachéomètre.
4. [DN] TAHEOMETRU s.n. Tahimetru (1). [< fr. tachéomètre].
5. [MDN '00] TAHEOMETRU/TAHIMETRU s. n. instrument topografic folosit în taheometrie; celerimetru, stadimetru. (< fr. tachéomètre)
6. [DEX '09] TAHIOMETRU s. n. v. taheometru.
7. [MDA2] tahiometru sn vz taheometru
8. [DETS] TAHEO- „viteză, rapiditate”. ◊ gr. takheos „repede, rapid” > fr. tachéo-, engl. id., germ. id. > rom. taheo-. □ ~graf (v. -graf), s. n., tahigraf* (2); ~metrie (v. -metrie1), s. f., tahimetrie*; ~metru (v. -metru1), s. n., tahimetru* (1).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL