1. [DEX '09] ȘTIFTUIT, -Ă, știftuiți, -te, adj. Fixat cu știfturi. – V. știftui.
2. [MDA2] știftuit, ~ă a [At: DM / Pl: ~iți, ~e / E: știftui] 1-2 Fixat cu știfturi (1-2).
3. [DEX '09] ȘTIFTUI, știftuiesc, vb. IV. Tranz. A pune știfturi. – Știft + suf. -ui.
4. [MDA2] știftui vt [At: DEX / Pzi: ~esc / E: știft + -ui] 1-2 A fixa cu știfturi (1-2).
5. [DOOM 3] știftui (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. știftuiesc, 3 sg. știftuiește, imperf. 1 știftuiam; conj. prez. 1 sg. să știftuiesc, 3 să știftuiască
6. [DOOM 2] știftui (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. știftuiesc, imperf. 3 sg. știftuia; conj. prez. 3 să știftuiască
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL