1. [DEX '09] ȘAHZADEA, șahzadele, s. m.[1] (Înv.) Fiu de sultan sau de împărat. – Din tc. șahzāde.
2. [MDA2] șahzadea s [At: VĂCĂRESCUL, IST. 271 / V: (înv) ~de (S și: șah-zade) / Pl: ~ele / E: tc șahzade] (Tcî) Fiu de sultan sau de împărat.
3. [DEX '98] ȘAHZADEA s. f. (Turcism înv.) Fiu de sultan sau de împărat. – Din tc. șah-zāde.
4. [Scriban] șahzadeá f., pl. ele (turc. [d. pers.] șah-zadé, fiŭ de șah. V. beĭzadea). Vechĭ. Fiŭ de șah saŭ de sultan.
5. [MDA2] șahzade s vz șahzadea
6. [DOOM 3] șahzadea (înv.) s. f., art. șahzadeaua, g.-d. art. șahzadelei; pl. șahzadele
7. [DOOM 2] șahzadea (înv.) s. f., art. șahzadeaua, g.-d. art. șahzadelei; pl. șahzadele, art. șahzadelele
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL