1. [MDA2] steji [At: PSALT. SCH. ap. DHLR II, 531 / V: (îrg) stăji, (înv) stâji / Pzi: ~jesc / E: nct] 1-3 virt (Îrg) A (se) grăbi (4-5, 7). 4 vt (Reg) A alunga (1).
2. [MDA2] staji v vz steji
3. [MDA2] stasi v vz staji
4. [MDA2] stăji v vz steji
5. [MDA2] stâji v vz steji
6. [MDA2] șteși v vz steji
7. [Scriban] stejésc și stă- v. tr. (vsl. sŭ-težati, -težon, leg, strîng, încătușez. V. tînjală). Vechĭ. Azĭ Trans. Grăbesc. V. refl Mă grăbesc.
8. [DER] steji (-jesc, -it), vb. – A grăbi, a zori. – Var. stăji. Sl. sŭtęzati (Tiktin). – Înv. și Trans. – Der. steje, s. f. (înv., grabă).
9. [DLRLV] STEJI vb. (Mold., Trans. SV) A se grăbi. A: Se stejiră să nu înnopteadze. VARLAAM; cf. DOSOFTEI, PS. C: Deci pentru că a doua zi sîmbătă era...să stăjiră să nu înnopteadză. C 1729, 56v. Etimologie: sl. sŭtĕžati. Cf. p ă z i (2), s p r i n t e n i.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL