1. [DEX '09] STÂLCITURĂ, stâlcituri, s. f. Faptul de a (se) stâlci; (concr.) ceea ce este stâlcit. – Stâlci + suf. -tură.
2. [MDA2] stâlcitură sf [At: N. LEON, MED. 25 / Pl: ~ri / E: stâlci + -ură] 1 Stâlcire (1). 2 (Ccr) Lovitură. 3 (Fig) Stâlcire (3). 4 (Ccr) Cuvânt stâlcit.
3. [DLRLC] STÎLCITURĂ, stîlcituri, s. f. Faptul de a stîlci; lucru stîlcit.
4. [DOOM 3] stâlcitură (rar) s. f., g.-d. art. stâlciturii; pl. stâlcituri
5. [DOOM 2] stâlcitură s. f., g.-d. art. stâlciturii; pl. stâlcituri
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL