1. [DEX '09] SFĂTUIALĂ, sfătuieli, s. f. (Pop.) Sfătuire. [Pr.: -tu-ia-] – Sfătui + suf. -eală.
2. [MDA2] sfătuială sf [At: I. GOLESCU, C. / Pl: ~ieli / E: sfătui + -eală] (Înv) 1-12 Sfătuire (1-12).
3. [DLRLC] SFĂTUIALĂ s. f. Povață, îndemn; sfat (1). A luat la socoteală Și la mare sfătuială Pe toți feții săi. MARIAN, S. 265.
4. [DOOM 3] sfătuială (pop.) s. f., g.-d. art. sfătuielii; pl. sfătuieli
5. [DOOM 2] !sfătuială (pop.) s. f., g.-d. art. sfătuielii; pl. sfătuieli
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL