1. [MDA2] răntăli1 vt [At: KLEIN, D. 154 / Pzi: ~lesc / E: ns cf mg ront] (Reg) A face dezordine.
2. [MDA2] răntăli2 vt [At: KLEIN, D. 154 / V: ~lui / Pzi: ~lesc / E: mg ránt] (Reg) 1 A prăji. 2 A face rântaș. 3 A frige carne în ou și pesmet.
3. [MDA2] răntălui v vz răntăli2
4. [DRAM 2021] răntălít, -ă, răntăliți, -te, adj. (reg.) Prăjit, fript, pârjolit. – Din răntăli.
5. [DRAM 2015] răntălit, -ă, răntăliți, -te, adj. – (reg.) Prăjit, fript, pârjolit. – Din răntăli.
6. [DAR] răntăli1, răntălesc, vb. IV (reg.) a face dezordine.
7. [DAR] răntăli2, răntălesc, vb. IV (reg.) a prăji; a face rântaș.
8. [DRAM 2021] răntălí, răntălesc, v.t. (reg.) A prăji carnea. – Din magh. rant „a prăji, a frige” (MDA).
9. [DRAM 2015] răntăli, răntălesc, vb. tranz. – (reg.) A prăji carnea cu ou (Bilțiu, 1999). – Din magh. rant „a prăji, a frige” (MDA).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL