1. [MDA2] rezemătură sf [At: BIBLIA (1688), 247/2 / V: răzim~ / E: rezema + ~{ă)tură] 1 (Îvr) Proptea. 2 (Înv; fig) Sprijin.
2. [Scriban] rezemătúră f., pl. urĭ. Vechĭ. Sprijin, proptea.
3. [MDA2] răzimătură sf vz rezemătură
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL