1. [Șăineanu, ed. VI] pungociu n. pungă mare (CAR.).
2. [DEX '09] PUNGOCI, pungoace, s. n. (Pop.) Pungoi. – Pungă + suf. -oci.
3. [MDA2] pungoci sn [At: CARAGIALE, O. III, 145 / Pl: ~oace, (rar) ~uri / E: pungă + -oci] (Pop; aug) 1-2 Pungoi (1-2).
4. [DLRLC] PUNGOCI, pungoace, s. n. Pungă mare. Negustorul se sculă în picioare, scoțînd din buzunar un pungoci unsuros destul de greu, plin cu mărunțiș. CARAGIALE, O. II 85.
5. [Scriban] pungócĭ n., pl. goace saŭ gocĭurĭ (d. pungă). Rar. Pungă mare.
6. [DOOM 3] pungoci (pop.) s. n., pl. pungoace
7. [DOOM 2] pungoci (pop.) s. n., pl. pungoace
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL