1. [DEX '09] PRELECȚIUNE, prelecțiuni, s. f. (Înv.) Prelegere. [Var.: (înv.) prelecție s. f.] – Din lat. praelectio, -onis.
2. [MDA2] prelecțiune sf vz prelecție
3. [DLRLC] PRELECȚIUNE, prelecțiuni, s. f. (Învechit) Conferință publică; prelegere; (prin restricție) lecție de deschidere (a unui curs universitar).
4. [DN] PRELECȚIUNE s.f. (Liv.) Prelegere. [Pron. -ți-u-, var. (după alte surse prelecție). / < lat. praelectio].
5. [DEX '09] PRELECȚIE s. f. v. prelecțiune.
6. [MDA2] prelecție sf [At: ȚICHINDEAL, D. N. 5/21 / V: (înv) ~iune / Pl: ~ii / E: lat praelectio, -onis] (Înv) Prelegere.
7. [DEX '98] PRELECȚIE, prelecții, s. f. (Înv.) Prelegere. – Din lat. praelectio, -onis.[1]
8. [DOOM 3] prelecțiune (înv.) (desp. -ți-u-) s. f., g.-d. art. prelecțiunii; pl. prelecțiuni
9. [DOOM 2] prelecțiune (înv.) (-ți-u-) s. f., g.-d. art. prelecțiunii; pl. prelecțiuni
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL