1. [MDN '00] PLANCTO- /PLANCTONO- elem. „plancton”. (< fr. plancto-, planctono-, cf. gr. plankton, -onos, rătăcitor)
2. [MDN '00] PLANCTONO- elem. plancto-.
3. [DETS] PLANCTO- „plancton, planctonic”. ◊ gr. planktos „care rătăcește, flotant” > fr. plancto-, germ. plankto-, engl. id. > rom. plancto-. □ ~fite (v. -fit), s. f. pl., plante microscopice care plutesc în părțile superficiale ale apelor; sin. fitoplancton; ~logie (v. -logie1), s. f., disciplină care studiază microorganismele acvatice din care este alcătuit planctonul; sin. planctonologie.
4. [DETS] PLANCTONO- „plancton, planctonic”. ◊ gr. planktos, onos „rătăcitor, flotant” > fr. planctono-, germ. planktono- > rom. planctono-. □ ~fag (v. -fag), adj., (despre animale) care se hrănește cu plancton; ~fit (v. -fit), adj., (despre specii vegetale) care trăiește numai în fitoplancton; ~logie (v. -logie1), s. f., planctologie*; ~metru (v. -metru1), s. n., aparat pentru capturarea organismelor planctonice din apele curgătoare.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL