1. [DEX '09] PIPĂIALĂ, pipăieli, s. f. Pipăire. – Pipăi + suf. -eală.
2. [MDA2] pipăială sf [At: (a. 1652), ap. TDRG / P: ~pă-ia~ / Pl: ~ieli, (rar) ~iele / E: pipăi1 + -eală] 1-7 Pipăire (1-7). 8 (Fig) Tatonare.
3. [DEX '98] PIPĂIALĂ, pipăieli, s. f. Pipăire. [Pr.: -pă-ia-] – Pipăi + suf. -eală.
4. [DLRLC] PIPĂIALĂ, pipăieli, s. f. Acțiunea de a pipăi; pipăit. De multe ori pipăi un lucru... și din pipăială nu-l cunoști. La TDRG.
5. [Scriban] pipăĭálă f., pl. ĭelĭ. Acțiunea de a pipăi (pipăit).
6. [DOOM 3] pipăială s. f., g.-d. art. pipăielii; pl. pipăieli
7. [DOOM 2] pipăială s. f., g.-d. art. pipăielii; pl. pipăieli
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL