1. [DEX '09] ORDINARIAT, ordinariate, s. n. (Înv.) Organ administrativ care conducea o episcopie catolică; consistoriu. – Din lat. ordinariatus, fr. ordinariat.
2. [MDA2] ordinariat sn [At: BARIȚIU, P. A. III, 138 / Pl: ~e / E: lat ordinariatus] (Înv) Organ administrativ care conducea o episcopie catolică Si: consistoriu.
3. [DOOM 3] ordinariat (desp. -ri-at) (înv.) s. n., pl. ordinariate
4. [DOOM 2] ordinariat (-ri-at) (înv.) s. n., pl. ordinariate
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL