1. [MDA2] măgăraș sm [At: CANTEMIR, IST. 90 / Pl: ~i / E: măgar + -aș] 1-6 (Rar) Măgăruș (1-6). 7 (Rar) Pui de măgar. 8 (Rar; dep) Tânăr prost și impertinent.
2. [DGS] măgăraș s.m. (zool.; reg.) v. Măgăruș.
3. [DLR] MĂGĂRÁȘ s. m. 1. (Regional) Măgăruș (I 1) JMarginea-Rădăuți). Cf. ALR II 5 533/386. 2. (Rar) Epitet pentru un tînăr prost și impertinent. Un magaraș această slujbă a săvîrși. . . poate. CANTEMIR, IST. 90, cf. COSTINESCU. - Pl.: măgăruși. – Măgar + suf. -aș.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL