1. [MDA2] mangalar sm [At: ALR II, 6507/682 / V: (reg) mângăl~ / Pl: ~i / E: mangal + -ar] (Rar) Mangalagiu.
2. [MDA2] mângălar sm vz mangalar
3. [DGS] mangalar s.m. (miner.; în trecut; rar) v. Cărbunar.
4. [DLR] MANGALÁR s. m. (Rar) Mangalagiu, NOM. PROF. 33, cf. ALR II 6507/682. Bietul mîngălar, cînd a scoborît din pădure cu mangalul, parcă era dracul de negru. Com. din PIATRA-NEAMȚ. - Pl.: mangálari. – Și: (regional) mîngălăr s. m. – Mangal1 + suf. -pr.
5. [DLR] MÎNGĂLAR s. m. v. mangalar.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL