1. [MDA2] înțelepție sf [At: COD. VOR. 59/10 / Pl: ~ii / E: înțelept + -ie] (Înv) 1 Cunoaștere. 2-4 Înțelepciune (2-4).
2. [DLRM] ÎNȚELEPȚIE, înțelepții, s. f. (Înv.) Înțelepciune, prudență. – Din înțelept + suf. -ie.
3. [Scriban] înțelepțíe f. Vechĭ. Înțelepcĭune.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL