1. [MDA2] infirmat, ~ă a [At: DA / Pl: ~ați, ~e / E: infirma] 1 Dovedit ca neadevărat. 2 Anulat. 3 Abrogat. 4 Invalidat.
2. [DEX '09] INFIRMA, infirm, vb. I. Tranz. A anula, a respinge, a declara nevalabil, a dovedi ca neadevărat, nefundat. ♦ A desființa un act (sau o măsură) ca fiind nelegal sau netemeinic; a invalida. – Din fr. infirmer, lat. infirmare.
3. [MDA2] infirma vt [At: DA / Pzi: ~firm / E: fr infirmer, lat infirmare] 1 (Îoc a confirma) A dovedi ca neadevărat. 2 A anula o sentință, un mandat de arestare etc. 3 A abroga un act, o măsură ca fiind nelegală. 4 A invalida.
4. [CADE] * INFIRM,-MĂ adj. și sm. f. 🩺 Slăbănog, bolnăvicios, neputincios, beteag [fr.].
5. [CADE] * INFIRMA (-firm) vb. tr. 1 A slăbi ¶ 2 ⚖️ A anula: ~ o hotărîre judecătoarească [fr.].
6. [DEX '98] INFIRMA, infirm, vb. I. Tranz. A anula, a respinge, a declara nevalabil; a dovedi ca neadevărat, nefundat. ♦ A desființa un act (sau o măsură) ca fiind nelegal sau netemeinic; a invalida. – Din fr. infirmer, lat. infirmare.
7. [DLRLC] INFIRMA, infirm, vb. I. Tranz. A zdruncina autoritatea sau valabilitatea unui lucru, a declara nevalabil, a dovedi ca neadevărat. ♦ A desființa un mandat de arestare sau o ordonanță emisă de un anchetator penal. Mandatul de arestare a fost infirmat.
8. [DN] INFIRMA vb. I. tr. A dovedi, a declara nevalabil, neadevărat. ♦ A anula (un mandat de arestare, o hotărîre). [P.i. infirm. / < fr. infirmer, it., lat. infirmare].
9. [MDN '00] INFIRMA vb. tr. a declara nevalabil, nefondat, a anula; a invalida; (fig.) a dezminți. (< fr. infirmer, lat. infirmare)
10. [Șăineanu, ed. VI] infirmà V. 1. a face mai slab, a lua tăria: a infirma o mărturie; 2. Jur. a anula: a infirma o sentință.
11. [Scriban] 2) *infírm, a -á v. tr. (lat. infirmare, d. infirmus, infirm. V. a- și con-firm). Fig. Slăvesc, iaŭ puterea: a infirma o mărturie. Jur. Anulez, nimicesc: a infirma un act, o sentență.
12. [DOOM 3] infirma (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. infirm, 3 infirmă; conj. prez. 1 sg. să infirm, 3 să infirme
13. [DOOM 2] infirma (a ~) vb., ind. prez. 3 infirmă
14. [IVO-III] infirm.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL