1. [MDA2] grăuncean sn [At: CANTEMIR, IST. 191 / P: gră-un~ / Pl: ~cene / E: grăunte + -ean] 1-2 (Înv) Grăuncior (1-2).
2. [CADE] ‡ GRĂUNCEAN (pl. -ene) sn. 🌿 dim. GRĂUNTE.
3. [Scriban] grăunceán n., pl. ene. Cont. Grăuncĭor.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL