Definiție și ce înseamnă făgădăriță

1. [Scriban] făgădár m. (d. făgădăŭ). Trans. Cîrcĭumar, birtaș. – Fem. -ăreásă saŭ -ăríță.

2. [DAR] făgădăriță, făgădărițe, s.f. (înv.) 1. femeia care ținea un făgădău (han, cârciumă); hangiță, cârciumăreasă, birtășiță. 2. nevastă de făgădar (hangiu, cârciumar).

Sursă: DEX online sub licență GNU GPL

Alte articole interesante...

1. [MDA2] făgăduire sf [At: CORESI, E. 25/26 / Pl: ~ri / E: făgădui] 1 […]
1. [MDA2] făgăduit2, ~ă [At: COD. VOR. 145/10 / Pl: ~iți, ~e / E: făgădui] […]
1. [MDA2] făgăduitor, ~oare a [At: OLLĂNESCU, H. O. 178 / Pl: ~i, ~oare / […]
1. [MDA2] făgăduitură sf [At: CUV D. BĂTR. II, 105 / Pl: ~i / E: […]
1. [MDA2] făgăduit1 sn [At: CORESI, PS. 132 / Pl: ~uri / E: făgădui] (Înv) […]
[Scriban] făgădár m. (d. făgădăŭ). Trans. Cîrcĭumar, birtaș. – Fem. -ăreásă saŭ -ăríță. Sursă: DEX […]
[DRAM] făgădăuv, făgădauă, (fogodău), s.n. – Cârciumă la drum de țară, unde călătorul poate înnopta; […]
1. [DEX '09] FĂGĂRĂȘEAN, -Ă, făgărășeni, -e, s. m., adj. 1. S. m. Persoană originară […]
Copyright 2026 © Explicativ.ro