1. [DEX '09] FRĂGUȚĂ, frăguțe, s. f. (Pop.) Diminutiv al lui fragă; frăguliță (1), frăgușoară. – Fragă + suf. -uță.
2. [MDA2] frăguță sf [At: MARIAN, S. R. II, 113/ Pl: ~țe / E: fragă + -uță] 1-2 (Șhp) Fragă (mică) Si: (pop) frăguliță (1-2), (pop) frăgușoară (1-2), (Mol) frăgușor (1-2).
3. [DLRLC] FRĂGUȚĂ, frăguțe, s. f. (Popular) Diminutiv al lui fragă. Frunză verde ș-o frăguță, Nu stă lumea-ntr-o drăguță. JARNÍK-BÎRSEANU, D. 405.
4. [DOOM 3] frăguță s. f., g.-d. art. frăguței; pl. frăguțe
5. [DOOM 2] frăguță s. f., g.-d. art. frăguței; pl. frăguțe
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL