1. [DEX '09] EPILOGA, epiloghez, vb. I. Tranz. (Rar) A încheia, a termina. ♦ A găsi de spus ceva în plus la orice. – Din fr. épiloguer.
2. [MDA2] epiloga vt [At: G. M. ZAMFIRESCU, M. D. II, 287 / Pzi: ~ghez / E: fr épiloguer] (Rar) 1 A încheia. 2 (Irn) A găsi de spus ceva în plus la orice.
3. [DLRLC] EPILOGA, epiloghez, vb. I. Tranz. (Rar) A termina, a încheia. Mascarada fusese prea mare, ca să poată fi epilogată așa de simplu. G. M. ZAMFIRESCU, M. D. II 287.
4. [DLRM] EPILOGA, epiloghez, vb. I. Tranz. (Rar) A termina, a încheia. – Din epilog.
5. [DN] EPILOGA vb. I. tr. (Rar) A încheia, a termina. ♦ A găsi de spus ceva în plus la orice. [< fr. épiloguer, it. epilogare].
6. [MDN '00] EPILOGA vb. tr. a face comentarii asupra unui fapt, eveniment etc.; a conclude. (< fr. épiloguer)
7. [DOOM 3] epiloga (a ~) (rar) vb., ind. prez. 1 sg. epiloghez, 3 epiloghează; conj. prez. 1 sg. să epiloghez, 3 să epilogheze
8. [DOOM 2] epiloga (a ~) (rar) vb., ind. prez. 3 epiloghează
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL