1. [DEX '09] ENERVANT, -Ă, enervanți, -te, adj. Care enervează; agasant, supărător, iritant. – Din fr. énervant.
2. [MDA2] enervant, ~ă a [At: BARCIANU / Pl: ~nți, ~e / E: fr énervant] 1 Care enervează (2) Si: iritant. 2 (Îvr) Care epuizează (8).
3. [CADE] * ENERVANT adj. Care enervează, capabil să enerveze: o clădură ~ă; vedea... atîtea lichele ~ă, c’adesea îl coprindea o scîrbă imensă (VLAH.) [fr.].
4. [CADE] *ENERVANT adj. Care enervează, capabil să enerveze: o clădură ~ă; vedea ... atîtea lichele ~e, c’adesea îl coprindea o scîrbă imensă VLAH. [fr.].
5. [DLRLC] ENERVANT, -Ă, enervanți, -te, adj. Care enervează, care irită; supărător. Cîtă vreme îi trebuie să citească ziarul desfășurat, cu foșnetul enervant al hîrtiei. C. PETRESCU, C. V. 42.
6. [DLRM] ENERVANT, -Ă, enervanți, -te, adj. Care enervează ; supărător, iritant. – Fr. énervant.
7. [DN] ENERVANT, -Ă adj. Supărător, iritant. [Cf. fr. énervant].
8. [MDN '00] ENERVANT, -Ă adj. care enervează; supărător, iritant. (< fr. énervant)
9. [Șăineanu, ed. VI] enervant a. propriu a enerva: căldură enervantă.
10. [Scriban] *enervánt, -ă adj. (fr. énervant; lat. enérvans, -ántis). Care te enervează.
11. [DOOM 3] enervant adj. m., pl. enervanți; f. enervantă; pl. enervante
12. [DOOM 2] enervant adj. m., pl. enervanți; f. enervantă; pl. enervante
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL