1. [DEX '09] EINSTEINIU s. n. Element chimic transuranic, obținut pe cale artificială. [Pr.: aĭnștainĭu] – Din fr. einsteinium.
2. [MDA2] einsteiniu sn [At: LTR2 / P: ainștainiu / Pl: nct / E: fr einsteinum, ger Einsteinium] Element chimic transuranic, obținut pe cale artificială.
3. [DEX '98] EINSTEINIU s. n. Element chimic transuranic, obținut pe cale artificială. [Pr.: ainștainiu] – Din fr. einsteinium.
4. [DN] EINSTEINIU s.n. Element transuranic sintetic. [Pron. ain-ștai-niu. / < germ. Einsteinium, cf. Einstein – fizician german].
5. [MDN '00] EINSTEINIU s. n. element transuranic sintetic din grupa actinidelor. (< fr. einsteinium)
6. [DOOM 3] einsteiniu [einstein pron. germ. aĭnștaĭn] (desp. ein-stei-niu) s. n., art. einsteiniul [pron. aĭnștaĭnĭul]; simb. Es
7. [DOOM 2] einsteiniu [pron. aĭnștainĭu] (ein-stei-niu) s. n., art. einsteiniul; simb. Es
8. [DE] EINSTÉINIU (< fr.; {s} Einstein) [áinștainiu] s. n. Metal din grupa actinoidelor (Es; nr. at. 99). A fost descoperit (1952) de A. Ghiorso și colaboratorii săi în probele colectate în urma primei explozii nucleare efectuată de S.U.A. în Oc. Pacific. În cantități submicro a fost obținut de colectivul condus de B.B. Cunningham.
9. [DE] Es, simbol chimic pentru einsteiniu.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL