1. [DEX '09] DISCONTINUU, -UĂ, discontinui, -ue, adj. Care este lipsit de continuitate; intermitent. [Pr.: -nu-u] – Din fr. discontinu, lat. discontinuus.
2. [MDA2] discontinuu, ~uă a [At: HAMANGIU, C. C. 468 / Pl: ~ui, ~ue / E: fr discontinuu, lat discontinuus] 1 Care este lipsit de continuitate Si: întrerupt, intermitent, (liv) discontinuist. 2 (Fiz) Care este alcătuit din elemente distincte, care variază în salturi Si: discret (13).
3. [CADE] * DISCONTINUU adj. Care prezintă discontinuități [fr.].
4. [DLRLC] DISCONTINUU, -Ă, discontinui, -e, adj. Cu întreruperi, lipsit de continuitate. V. intermitent.
5. [DN] DISCONTINUU, -UĂ adj. Lipsit de continuitate; necontinuu, cu întreruperi. [Pron. -nu-u. / cf. fr. discontinu, lat. sc. discontinuus].
6. [MDN '00] DISCONTINUU, -UĂ adj. 1. lipsit de continuitate; intermitent. 2. discret[1] (2). (< fr. discontinu, lat. discontinuus)
7. [Scriban] * discontínuŭ, -ă adj. (fr. discontinu, mlat. discontinuus). Întrerupt, intermitent.
8. [DOOM 3] !discontinuu [nuu pron. nuŭ] (desp. -nuu) / discontinuu [nuu pron. nuu] (desp. -nu-u) adj. m., pl. discontinui (desp. -nui); f. discontinuă (desp. -nu-ă), pl. discontinue (desp. nu-e)
9. [DOOM 2] discontinuu (-nu-u) adj. m., pl. discontinui (-nui); f. discontinuă (-nu-ă), pl. discontinue (-nu-e)
10. [MDO] discontinuu
11. [IVO-III] discontinuu, -nuă.
12. [DTL] DISCONTINUU, -UĂ adj. (cf. fr. discontinu, lat. sc. discontinuus): în sintagma morfem discontinuu (v.).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL