1. [DEX '09] DIJMUITOR, dijmuitori, s. m. Dijmar. [Pr.: -mu-i-] – Dijmui + suf. -tor.
2. [MDA2] dijmuitor sm [At: I. GOLESCU, C. / P: ~mu-i~ / V: (înv) dicim~ / Pl: ~i / E: dijmui + -tor] (Înv) Dijmar.
3. [CADE] DIJMUITOR sm. Cel ce strînge dijma [dijmui].
4. [MDA2] dicimuitor sm vz dijmuitor
5. [DOOM 3] dijmuitor (înv.) (desp. -mu-i-) s. m., pl. dijmuitori
6. [DOOM 2] dijmuitor (-mu-i-) s. m., pl. dijmuitori
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL