1. [DEX '09] DIFTONGA, diftonghez, vb. I. Refl. (Despre vocale) A se transforma în diftong. ♦ Tranz. A articula o vocală transformând-o în diftong. – Din fr. diphtonguer.
2. [MDA2] diftonga vtr [At: ROSETTI, S. L. 11 / Pzi: ~ghez / E: fr diphtonguer] (Fon) 1-4 A (se) transforma în diftong (1-2).
3. [CADE] * DIFTONGA (-gez) vb. tr. și refl. 📖 A (se) transforma în diftong: în limba română, vocala O accentuată se diftongează cînd în silaba următoare se află un A, un A sau un E; astfel OS devine OASE, FRUMOS devine FRUMOASĂ, etc. [fr.].
4. [DLRLC] DIFTONGA, diftonghez, vb. I. Refl. (Subiectul este o vocală) A se transforma în diftong, a deveni diftong. Vocala «o» din cuvîntul «om» se diftonghează la plural: «oameni». ♦ Tranz. (Subiectul este o persoană) A articula o vocală transformînd-o în diftong.
5. [DN] DIFTONGA vb. I. tr., refl. A (se) transforma în diftong. [Cf. fr. diphtonguer].
6. [MDN '00] DIFTONGA vb. tr., refl. (despre vocale) a (se) transforma în diftong. (< fr. diphtonguer)
7. [Scriban] * diftonghéz v. tr. (d. diftong). Gram. Prefac în diftong o vocală simplă, ca pîĭne îld. pîne.
8. [DOOM 3] diftonga (a ~) (desp. dif-ton-/di-fton-) vb., ind. prez. 1 sg. diftonghez, 3 diftonghează; conj. prez. 1 sg. să diftonghez, 3 să diftongheze
9. [DOOM 2] !diftonga (a ~) (dif-ton-/di-fton-) vb., ind. prez. 3 diftonghează
10. [IVO-III] diftonghez, -ghează 3, -gheze 3 conj.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL