1. [DEX '09] DESPOTCOVIT, -Ă, despotcoviți, -te, adj. Căruia i-au căzut sau i-au fost scoase potcoavele; fără potcoave. – V. despotcovi.
2. [MDA2] despotcovit2, ~ă a [At: MDA ms / V: dis~ / Pl: ~iți, ~e / E: despotcovi] (D. cai) 1 Care și-a pierdut potcoavele. 2 Căruia i s-au scos potcoavele.
3. [MDA2] despotcovit1 sn [At: MDA ms / V: dis~ / Pl: ~uri / E: despotcovi] (Rar) 1-2 Despotcovire.
4. [DLRLC] DESPOTCOVIT, -Ă, despotcoviți, -te, adj. (Mai ales despre cai) Fără potcoave, căruia i-au căzut potcoavele. Aflu că un cal e despotcovit! ALECSANDRI, T. I 385.
5. [DEX '09] DESPOTCOVI, despotcovesc, vb. IV. Refl. (Despre cai) A-și pierde potcoavele. ♦ Tranz. A scoate unui animal potcoavele. – Pref. des- + potcovi.
6. [MDA2] despotcovi [At: POLIZU / V: dis~ / Pzi: ~vesc / E: des- + potcovi] 1 vr (D. cai) A rămâne fără potcoave. 2 vt A scoate potcoavele unui cal.
7. [CADE] DESPOTCOVI (-ovesc) I. vb. tr. A scoate calului potcoavele. II. vb. refl. A-și pierde potcoavele, a rămînea fără potcoave [d e s – + potcovi].
8. [DEX '98] DESPOTCOVI, despotcovesc, vb. IV. Refl. (Despre cai) A-și pierde potcoavele. ♦ Tranz. A scoate unui animal potcoavele. – Des1- + potcovi.
9. [DLRLC] DESPOTCOVI, despotcovesc, vb. IV. Refl. ((Mai ales despre cai) A-și pierde potcoavele. Tot trecînd la mîndra dealul, Mi s-a despotcovit calul. HODOȘ, P. P. 47.
10. [DOOM 3] despotcovi (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. despotcovesc, 3 sg. despotcovește, imperf. 1 despotcoveam; conj. prez. 1 sg. să despotcovesc, 3 să despotcovească
11. [DOOM 2] despotcovi (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. despotcovesc, imperf. 3 sg. despotcovea; conj. prez. 3 să despotcovească
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL