1. [DEX '09] DERANJAMENT, deranjamente, s. n. 1. Perturbare în funcționarea normală a unei mașini, a unei instalații etc.; defectare. 2. Indigestie; diaree. – Din fr. dérangement.
2. [MDA2] deranjament sn [At: LTR, 65 / Pl: ~e / E: fr dérangement] 1-2 (Pgn) Stare a ceea ce este deranjat (1-2). 3 (Spc) Perturbare în bunul mers al unei mașini, al unei instalații Si: defectare. 4 Indigestie. 5 Diaree.
3. [CADE] DERANJAMENT (pl. -te) sn. 1 Faptul de a (se) deranja ¶ 2 Neorînduială, turburare; stingherire, întrerupere din ocupațiunile sale [fr.].
4. [DEX '98] DERANJAMENT, deranjamente, s. n. 1. Perturbare în bunul mers al unei mașini, al unei instalații etc.; defectare. 2. Indigestie; diaree. – Din fr. dérangement.
5. [DLRLC] DERANJAMENT, deranjamente, s. n. 1. Perturbare în bunul mers al unei mașini, al unei instalații etc.; defectare. Nu se poate vorbi la telefon din cauza unui deranjament pe linie. 2. (Familiar, determinat prin «de stomac») Indigestie, diaree.
6. [DN] DERANJAMENT s.n. 1. Perturbare, defect la o mașină, la o instalație etc.; defectare. 2. (Fam.) Indigestie; (spec.) diaree. [Pl. -te. / cf. fr. dérangement].
7. [MDN '00] DERANJAMENT s. n. 1. perturbare, defect la o mașină, într-un sistem tehnic etc.; defectare. 2. (fam.) indigestie, diaree. (< fr. dérangement)
8. [Șăineanu, ed. VI] deranj(ament) n. 1. mutare din loc; 2. fig. turburare, dezordine.
9. [Scriban] *deranjamént n., pl. e (fr. dérangement. V. aranjament). Acțiunea de a deranja, deranjare, răscolire. Starea lucruluĭ deranjat. Fig. Dezordine, turburare: deranjament de sănătate, de afacerĭ. – Pop. deránj, n., pl. urĭ. Fr. nu există această formă scurtă (Cp. cu ramburs).
10. [CADE] * DERANJ (pl. -juri) sn. Ⓟ = DERANJAMENT: poate să vie iar cineva să ne facă ~ (CAR.).
11. [DOOM 3] deranjament s. n., pl. deranjamente
12. [DOOM 2] deranjament s. n., pl. deranjamente
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL