1. [DEX '09] DEGRADAȚIE, degradații, s. f. (Înv.) Degradare. – Din fr. dégradation.
2. [MDA2] degradație sf [At: CR (1830), 1721/15 / V: (Iuz) ~iune, ~rădăciune, desgradățiune / Pl: ~ii / E: fr dégradation] (Înv) 1-19 Degradare (1-19, 11-18, 21- 22). 20 (Ccr) Faptă care degradează (11).
3. [DLRLC] DEGRADAȚIE s. f. (Învechit) Degradare. Fuge... de glasul slobozeniei, ce-i strigă rușinea și dcgradația lui. RUSSO, S. 156.
4. [DN] DEGRADAȚIE s.f. (Rar) Degradare. [Var. degradațiune s.f. / < fr. dégradation].
5. [MDA2] degradațiune sf vz degradație
6. [MDA2] degrădăciune sf vz degradație
7. [MDA2] desgradățiune sf vz degradație
8. [DN] DEGRADAȚIUNE s.f. v. degradație.
9. [DOOM 3] degradație (înv.) (desp. de-gra-, -ți-e) s. f., art. degradația (desp. -ți-a), g.-d. art. degradației; pl. degradații, art. degradațiile (desp. -ți-i-)
10. [DOOM 2] degradație (înv.) (de-gra-, -ți-e) s. f., art. degradația (-ți-a), g.-d. art. degradației; pl. degradații, art. degradațiile (-ți-i-)
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL