1. [DEX '09] CULMIȚĂ, culmițe, s. f. Diminutiv al lui culme (1). – Culme + suf. -iță.
2. [MDA2] culmiță sf [At: TEODORESCU, P. P. 614 / Pl: ~țe / E: culme + -iță] 1-2 (Șhp) Culme (1) (mică) Si: culmuliță.
3. [CADE] CULMIȚĂ, CULMULIȚĂ (pl. -țe) sf. dim. CULME.
4. [DLRM] CULMIȚĂ, culmițe, s. f. Diminutiv al lui culme (1).
5. [DOOM 3] culmiță s. f., g.-d. art. culmiței; pl. culmițe
6. [DOOM 2] culmiță s. f., g.-d. art. culmiței; pl. culmițe
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL