1. [MDA2] cramură sn [At: VASILIU, P. L. 257 / Pl: ~ri / E: vsl крамола, bg крамола] (Înv) 1 Văicăreală. 2 Gălăgie.
2. [DER] cramură (-ri), s. f. – Larmă, zgomot, hărmălaie. Sl. (bg.) kramola (DAR). Pascu, Lat., 257, propunea lat. carmula „revoltă”; puțin probabil.
3. [DAR] cramură s.n. (reg.) văicăreală, larmă, huiet, crâșcare, hărmălaie, gălăgie.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL