1. [DEX '09] CONSTATATIV, -Ă, constatativi, -e, adj. Care constată, care înregistrează ceva ca atare. – Din fr. constatatif.
2. [MDA2] constatativ, ~ă a [At: DEX2 / Pl: ~i, ~e / E: fr constatatif] Care constată Si: constativ, constatator.
3. [DN] CONSTATATIV, -Ă adj. Constativ. [Cf. fr. constatatif].
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL