1. [DEX '09] CONSUNA, consun, vb. I. Intranz. A produce o consonanță. – Din fr. consonner (după suna).
2. [MDA2] consuna vi [At: COSTINESCU / Pzi: consun / E: fr consonner] 1 (Muz) A produce o consonanță. 2 (Trs; Buc) A fi de acord.
3. [DN] CONSONA vb. I. v. consuna.
4. [DN] CONSUNA vb. I. intr. A produce o consonanță. ♦ (Fig.) A se armoniza, a se acorda. [P.i. 3. consună, var. consona vb. I. / cf. fr. consonner, după suna].
5. [MDN '00] CONSUNA vb. intr. a produce o consonanță. ◊ (fig.) a se armoniza, a se acorda. (< fr. consoner)
6. [Scriban] *consún, a -á v. intr. (lat. cónsono, -áre, sun împreună). Concord, mă potrivesc, sînt în consonanță.
7. [DOOM 3] consuna (a ~) (rar) vb., ind. prez. 1 sg. consun, 3 consună, imperf. 1 consunam; conj. prez. 1 sg. să consun, 3 să consune
8. [DOOM 2] consuna (a ~) (înv.) vb., ind. prez. 3 consună
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL