1. [DEX '09] CONSANGVIN, -Ă, consangvini, -e, adj. Înrudit (din partea tatălui); (despre frați și surori) care au același tată; p. ext. rudă, rubedenie. [Var.: consanguin, -ă adj.] – Din fr. consanguin, lat. consanguineus.
2. [MDA2] consangvin, ~ă [At: HAMANGIU, C. C. 162 / V: ~guin / Pl: ~i, ~e / E: fr consanguin] 1 a (D. frați și surori) Care au același tată Si: consângean. 2 smf (Pex) Rudă.
3. [DN] CONSANGVIN, -Ă adj., s.m. și f. Rudă din partea tatălui; (p. ext.) rudă, rubedenie. [Var. consanguin, -ă adj., s.m.f. / cf. lat. consanguineus, fr. consanguin].
4. [MDN '00] CONSANGVIN, -Ă adj., s. m. f. 1. rudă din partea tatălui. 2. care provine dintr-un strămoș comun. (< fr. consanguin, lat. consanguineus)
5. [DEX '09] CONSANGUIN, -Ă adj. v. consangvin.
6. [MDA2] consanguin, ~ă a vz consangvin
7. [CADE] * CONSANGUIN = CONSÎNGEAN.
8. [DLRLC] CONSANGUIN, -Ă, consanguini, -e, adj. Rudă (din partea tatălui); (în special despre frați și surori) care au același tată; consîngean.
9. [DLRM] CONSANGUIN, -Ă, consanguini, -e, adj. Înrudit (din partea tatălui); (despre frați și surori) care au același tată. – Fr. consanguin (lat. lit. consanguineus).
10. [DN] CONSANGUIN, -Ă adj., s.m. și f. v. consangvin.
11. [DOOM 3] !consangvin/consanguin adj. m., pl. consangvini/consanguini; f. consangvină/consanguină, pl. consangvine/consanguine
12. [DOOM 2] consangvin adj. m., pl. consangvini; f. consangvină, pl. consangvine
13. [MDO] consangvin
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL