1. [DEX '09] CONCHERANT, -Ă, concheranți, -te, adj. (Înv.) Cuceritor. – Din fr. conquérant.
2. [MDA2] concherant, ~ă smf, a [At: BĂLCESCU, M. V. 615 / V: ~cue~ / Pl: ~nți, ~e / E: fr conquérant] (Frm; nob) 1-2 (Om) cuceritor.
3. [DEX '98] CONCHERANT, -Ă, concheranți, -te, adj. (Franțuzism) Cuceritor. – Din fr. conquérant.
4. [DLRM] CONCHERANT, -Ă, concheranți, -te, adj. (Franțuzism) Cuceritor. – Fr. conquérant.
5. [DN] CONCHERANT, -Ă adj. (Franțuzism) Cuceritor. [< fr. conquérant].
6. [MDN '00] CONCHERANT, -Ă adj. (rar) cuceritor. (<fr. conquérant)
7. [MDA2] concuerant, ~ă smf, a vz concherant
8. [DOOM 3] !concherant (înv., rar) adj. m., s. m., pl. concheranți; adj. f., s. f. concherantă, pl. concherante
9. [DOOM 2] concherant (înv.) adj. m., pl. concheranți; f. concherantă, pl. concherante
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL