1. [MDA2] ciobăncuță sf [At: ALEXANDRESCU, M. 262 / Pl: ~țe /E: ciobancă + -uță] 1-4 (Șhp) Ciobancă (1-2) (dragă).
2. [DLRLC] CIOBĂNCUȚĂ, ciobăncuțe, s. f. Păstoriță.
3. [DLRM] CIOBĂNCUȚĂ, ciobăncuțe, s. f. Ciobăniță. – Din ciobancă (< cioban + suf. -că) + suf. -uță.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL