1. [MDA2] cearcagiu sm [At: COSTINESCU / V: cer~ / Pl: ~gii / E: tc çarkaçy] (Înv) Soldat din avangardă.
2. [MDA2] cearcagi-bașa sm [At: (a. 1715) ISTORIA, ap. ȘIO / Pl: ~le / E: tc çarkagy + başa] Căpetenie a cearcagiilor.
3. [MDA2] cercagiu sm vz cearcagiu
4. [DER] cearcagiu (cearcagii), s. m. – (Înv.) Soldat din avangardă. Tc. çarkaci. Cuvînt rar (sec. XVIII).
5. [DAR] cearcagiu, cearcagii, s.m. (înv.) soldat din avangarda turcească.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL