1. [MDA2] băligărare sf [At: MDA ms / V: ~leg~ / Pl: ~rări[1] / E: băligăra] 1-8 Băligare (1-8).
2. [MDA2] bălegăra v vz băligăra
3. [MDA2] bălegărare sf vz băligărare
4. [MDA2] băligăra vtr [At: I. CR., ap. CADE / V: ~leg~ / Pzi: ~rez / E: băligar] 1-10 (Reg) A (se) băliga (1-10).
5. [CADE] BĂLIGĂRA, BĂLEGĂRA vb. refl. A se băliga: am un cal slab slab, mănîncă o șură de paie fără să se băligăreze (RV.-CRG.) [băligar].
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL