1. [DEX '09] BUDALA s. m. (Înv.) Om prost, nătărău. – Din tc. budala.
2. [MDA2] budala sms [At: CARAGIALE, S. n. 34 / E: tc budalo] (Trî) Om prost.
3. [DEXI] budala s.m. (turc. înv.) Om prost, nătărău. Budalaua... asta de Ianulea (CAR.). • pl. -ale. /<tc. budala.
4. [CADE] BUDALA sm. familiar Neghiob, prostănac, nătărău: eu cu ~ua, cu capsomanul ăsta... n’am să mai fac purici (CAR.) [tc.].
5. [DEX '98] BUDALA s. m. sg. (Turcism înv.) Om prost, nătărău. – Din tc. budala.
6. [DLRLC] BUDALA s. m. sg. (Rar) Om prost, nătărău, prostănac. Eu cu budalaua, cu capsomanul ăsta de Ianulea, mult n-am să mai fac purici. CARAGIALE, O. III 37.
7. [DLRM] BUDALA s. m. sg. (Reg.) Om prost, nătărău. – Tc. budala.
8. [Scriban] budalá f. (turc. budala, tîmp, d. ar. budala, pl. de la abdal, cerșitor, derviș cerșitor maĭ mult orĭ maĭ puțin idiot; bg. sîrb. budala. V. budulac). Fam. Tîmp, dobitoc: ĭa o budala și acest om!
9. [Șăineanu, ed. VI] budală m. prostănac: eu cu budalaua ăsta de Ianulea CAR. [Turc. BUDALA, năuc].
10. [DOOM 3] budala (înv.) s. f., art. budalaua
11. [DOOM 2] !budala (înv.) s. m., art. budalaua
12. [DMLR] budală (= budala) s. m. invar.
13. [DER] budala (-le), s. m. – Tont, stupid, prost. – Var. budulac, budulaș. Mr. budală. Tc. budala (Cihac, II, 484; Șeineanu, II, 60; Lokotsch 338; Ronzevalle 61); cf. ngr. μπουντάλας, bg., sb. budala. D. Zamfirescu folosește cuvîntul cu sensul de „gras, corpolent”, probabil prin confuzie cu budihală.
14. [Onomastic] BUDALA subst. < tc. „nătărău” (Tik), fam. (Deal 134). Budălănescu (IS 271).
15. [Argou] budală, budale s. f. om naiv / credul
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL